DigiLib

عمر زاهد همه طى شد " به تمناى بهشت "


عمر زاهد همه طى شد

" به تمناى بهشت "


او ندانست که در

" ترک تمناست"

 بهشت 


این چه حرفیست که در

"عالم بالاست بهشت"


هر کجا وقت خوش افتاد

همانجاست بهشت....


دوزخ از تیرگی بخت درون من و توست

دل اگر تیره نباشد همه دنیاست بهشت

نظرات (0)
امکان ثبت نظر جدید برای این مطلب وجود ندارد.